Depresja młodzieńcza

Około jedna trzecia nastolatków w Polsce ma objawy depresji. Z tego jeden na stu ma myśli samobójcze. 

Depresja nastoletnia jako zaburzenie psychiczne i emocjonalne różni się medycznie od depresji występującej u osób dorosłych. Jednak objawy nastolatków mogą się objawiać inaczej niż u dorosłych ze względu na różne wyzwania społeczne i rozwojowe, przed którymi stają nastolatki.

Często nie widzimy objawów depresji u swojego dziecka, a naszą czujność powinny zwrócić pojawiająca się arogancja i agresja czy zaniedbanie samego siebie, na przykład wyglądu. Rodzice bardzo często są przekonani, że te objawy, to wynik wieku dojrzewania i młodzieńczego buntu wobec otaczającego ich świata.

 

 

Wśród powodów pojawienia się młodzieńczej depresji mogą być:

– presja rówieśników
– presja na wyniki w uprawianym sporcie
– zmiana poziomu hormonów
– zmiany rozwijających się organów u młodzieży

Depresja wiąże się z wysokim stresem, lękami, a w najgorszych wypadkach z samobójstwem. Może to prowadzić do izolacji społecznej i wielu innych problemów.

Depresja nie jest stanem z którego ludzie mogą się tak po prostu „wyrwać”. To poważna choroba, która może wpływać na życie każdego młodego człowieka, jeśli nie jest leczona.

Rodzice mogą mieć problemy z rozpoznaniem objawów depresji u swojego dziecka. Czasami depresja jest mylona z typowymi zrachowaniami wynikającymi z dojrzewania nastolatków. Niestety, depresja jest czymś więcej niż nudą lub wagarami.

Żeby lekarz zdiagnozował depresję u nastolatka muszą pojawić się co najmniej dwa lub więcej epizodów depresyjnych trwających nie krócej niż dwa tygodnie. Zdarzenia muszą obejmować co najmniej pięć następujących objawów:

– pojawiający się smutek, lub płacz
– zmiany apetytu lub wagi
– zmniejszenie zainteresowania zajęciami, które kiedyś dziecko traktowało jako przyjemne
– spadek energii
– trudności z koncentracją
– pogarszające się wyniki szkoły
– poczucie winy
– poczucie bycia bezwartościowym lub bezradnym
– trudności z zasypianiem i snem lub nadmierna ilość snu
– regularne skargi na nudę
– wycofanie się od przyjaciół
– mówienie o samobójstwie

Niektóre z tych objawów nie zawsze należy traktować jako objaw depresji. Na przykład wahania apetytu są zupełnie normalne w okresie wzrostu zwłaszcza, jeśli nastolatek trenuje  sport.

Nie ma jednej znanej przyczyny depresji nastolatków. Wiele czynników może prowadzić do depresji w tym poziom hormonów i neuroprzekaźników za pomocą których komórki mózgu komunikują się ze sobą. Traumatyczne wydarzenie może pozostawić trwały ślad w pamięci dziecka. Utrata rodzica, fizyczne lub emocjonalne znęcanie się nad dzieckiem lub seksualne wykorzystywanie może pozostawić trwałe skutki w mózgu dziecka, które mogą przyczynić się do powstania depresji.

Badania pokazują, że depresja może wynikać również z czynników biologicznych. Skłonność do depresji może być dziedziczona. Dzieci, które mają jednego lub więcej bliskich krewnych z depresją, zwłaszcza jeśli chodzi o rodzica, same częściej mają problemy z depresją. Częściej to dotyczy dziewcząt niż chłopców.

Nastolatki narażone na pesymistyczne myślenie, zwłaszcza jeśli słyszą pesymizm u rodziców  nie radzących sobie z problemami, zamiast radzić sobie z wyzwaniami mogą również popadać depresję.